支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
gǒu dào jī míng
jī míng gǒu jiào
míng jiàn dǐ zhăng
míng luó kāi dào
tóng luó
míng fèng
tí míng
hǒu míng
míng gǔ
shēn míng
luó jīng
hè míng shān
luó gǔ jīng
háo míng
pìn jī mǔ míng
chóng míng zhōng yuè
míng yàn
léi gǔ míng luó
yīng qí míng yǐ
míng yuè
dǐng shí míng zhōng
míng tān
wā míng chán zào
gòng míng qì
kāi luó hè dào
míng huáng
wú fèng zhī míng
míng xiāo
míng qìng
rú míng pèi huán
āi míng bù zhǐ
míng qiān jiē xià
míng qín ér zhì
dǐng shí zhōng míng
míng zhōng gé
jǐng zhōng cháng míng