支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
yǒu fēn
tuī xián
dà xián
rèn xián
xián bǐ
xián guān
xián bèi
xián cái jūn zǐ
cháo xián
jié yǒu
xián ruăn
yǒu mì
chuāng yǒu
bì yǒu
xiāng yǒu
xián jùn
xián máo
yăng xián
niào yǒu
zhì qīn hăo yǒu
xián miào
sè yǒu
àn yǒu
chuàn qīn făng yǒu
yǒu zhù
xián zhòng
hài zhōng yǐn xián
yǒu dá yǐ shàng
jìn xián píng è
shī péng jiǔ yǒu
jìn xián chù jiān
guī xián jǔ shèng
cuò kān xián yú
pú lún zhēng xián
jìn xián rèn néng
jìn xián cài