支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
yǒu lín
méng yǒu
tuī xián jǔ shàn
jiāo yǒu jǐn shèn
hú péng gǒu yǒu
chū rù xiāng yǒu
qiú yǒu
wèi zhōng xián
xián cháng
xián cāo
xián zǐ
bīn yǒu
yīng xián
jiǔ yǒu
shí yǒu
pìn xián
mào xián
qiú qīn kào yǒu
xián xíng
bā xián wáng
jù xián
xián sūn
xián yè
xián yùn
xián mén
pín xián
xián xīng
zhāo xián băng
yǒu yú xiōng dì
lán yǒu guā qī
wén yǒu shī dí
lǐ xián yuăn nìng
xiăo pén yǒu
wēn wăn xián shū
dà xián hǔ biàn
jìn xián tuì jiān