支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指牲畜嘘气或鼓鼻作响。
引何士光 《草青青》二:“我听见那头黄牛在栏里嚼草,不时喷着鼻鸣。”王盛农 《猛士》第十一章:“小黄马仍旧很兴奋,烦躁地发出低低的鼻鸣。”
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
["①嗅觉器官,亦是呼吸器官之一。如 ~子。~窦。~孔。~腔。~涕。~音。~烟(由鼻孔吸入的粉末状的烟)。仰人~息。嗤之以~。②创始;开端。如 ~祖。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
dé yì zì míng
bù píng zé míng
bí guān
wā míng yǐn jiào
jī míng gǒu jiào
míng qiú
zhēng míng
bí niǔ
míng bāo
míng fèi
míng huǒ
míng lián
bí xiāo
pìn jī mǔ míng
míng yù xī
míng jiū
zhōng míng
bí máo
jiá yù míng jīn
míng náo
hān bí
xiào zhī yǐ bí
míng yín
guǐ huǒ hú míng
zhōng míng lòu jìn
shè míng
míng xiāo
lù míng yán
bí kǒng cháo tiān
bù míng zé yǐ
hán xīn suān bí
yǐn dāo gē bí
dǐng shí zhōng míng
xián míng lè qì
míng zhōng shí dǐng