支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指柔缓的乐声或歌声。
古乐律名。
引唐•白居易 《小童薛阳陶吹觱篥歌》:“缓声展引长有条,有条直直如笔描。”清•吴伟业 《和杨铁崖天宝遗事诗》之二:“浩唱扇低槐市月,缓声衫动石头风。”
引《资治通鉴·后周世宗显德六年》:“昔 黄帝 吹九寸之管,得黄钟正声,半之为清声,倍之为缓声,三分损益之以生十二律。”
["①物体振动时所产生的能引起听觉的波。如 ~音。~带。②消息,音讯。如 ~息。不通~气。③说出来让人知道,扬言,宣称。如 ~明。~辩(公开辩白)。~泪俱下。~嘶力竭。④名誉。如 名~。⑤音乐歌舞。如 ~伎(女乐,古代的歌姬舞女)。~色。"]详细解释
["①慢,与“急”相对。如 ~步。~行( xíng )。~慢。迟~。②延迟。如 ~刑。~办。~役。~征。刻不容~。③放松,松弛。如 ~和。~冲。~解( jiě )。和~。④苏醒,恢复。如 ~气。~醒。"]详细解释
gǒu mă shēng sè
hài shēng duò jiăo
nuò nuò lián shēng
zhōng rì lián hé shēng míng
rǔ shēng rǔ qì
kuà shēng sù fēi xíng
zhì dì yǒu shēng
shēng yù
píng qì tūn shēng
mò bù zuò shēng
sī shēng
zī shēng
shēng yùn
zhào shēng
zhì huăn
xióng shēng
zhèng shēng
sōng shēng
zhēn shēng
shēng chā
shēng nuò
shēng jiāo
qū shēng
qián shēng
chuán shēng qì
shēng shuō
bīng guì xiān shēng
tán tǔ fēng shēng
fēng shēng fù rén
gé zhǐ shēng
bǐng shēng xī qì
míng shēng jí shèn
qīng qiú huăn pèi
pīn yīn shēng diào
rè shēng jì shù
liăn shēng nì jì