支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸟叫。语本《诗·小雅·伐木》:“伐木丁丁,其鸣嘤嘤。”
鸟叫。
引语本《诗·小雅·伐木》:“伐木丁丁,其鸣嚶嚶。”南朝 宋•谢灵运 《酬从弟惠连》:“鸣嚶已悦豫,幽居犹鬱陶。”唐•韩愈 孟郊 《城南联句》:“惟昔集嘉咏,吐芳类鸣嚶。”明•刘基 《乙卯岁首早朝奉天殿柬翰林大本堂诸友》诗:“枝上鸣嚶报早春,御沟波澹碧龙鳞。”
["①〔~~〕象声词,形容鸟叫或低而细微的声音。②〔~宁〕轻声叫唤或哭泣。③〔~泣〕低声哭泣。④〔~鸣〕鸟叫,喻寻求志趣相投的朋友,如“~~相召”。⑤(嚶)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
lóng yuè fèng míng
míng āi
hé míng
yīng míng qiú yǒu
ěr míng
míng hú
míng fèng zhāo yáng
zhōng míng dǐng shí
nào yīng yīng
wā míng
míng jiā
míng kē
míng chī
míng dàn
míng guăn
hè míng shān
míng jiàn nà měi
míng lǜ
yú míng
jīn gǔ qí míng
qín sè hé míng
wă fǒu léi míng
míng yě shí píng
míng zàn
tuó míng
míng huáng
míng gǔ ér gōng
míng hóu
shè míng
dǐng shí míng zhōng
míng kē qǔ
gū yàn āi míng
míng zhōng jī qìng
dōng míng xī yīng
yī niú míng dì