支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
古代皇帝自称受命于天,接受所谓天赐的符命之书,叫受箓。
指道家接受符箓。唐贾岛有《元日女道士受箓》诗。
谓新皇帝登基按道家的仪式接受符箓。
引《诗·大雅·文王序》“文王 受命作 周 也” 唐•孔颖达 疏:“伐 崇,作 灵臺,改正朔,布王号於天下,受籙应《河图》。”
指道家接受符箓。
引刘师培 《<文说>序》:“由是 五祖 传灯, 灵素 受籙,师承所在,罔敢或遗,可谓文章之桎梏矣。”
引《隋书·经籍志四》:“后 周 承 魏,崇奉道法,每帝受籙,如 魏 之旧。”
["①接纳别人给的东西。如 接~。感~。~精。~权。~托。~降。~益。~业(①跟随老师学习;②学生对老师自称)。~教。~领。~聘。~理。②忍耐某种遭遇。如 忍~。~苦。~制。~窘。~累(受到劳累)。③遭到。如 遭~。~害。~挫。~屈。~辱。~阻。④适合,中。如 ~吃。~看。~听。~使。"]详细解释
["①帝王自称其所谓天赐的符命之书,作为御制天下的凭证。②簿籍。如 鬼~。③道教记载上天神名的书。"]详细解释
găn tóng shēn shòu
shòu nüè kuáng
shí dă shí shòu
zāo shòu
shòu shāng de yě niú
gòu shòu de
shòu mìng
shòu huì
shòu qū
ěr shòu
shòu bìng
dà shòu
shòu shǔ
zì zuò zì shòu
dān jīng shòu pà
dān jīng shòu kǒng
yīng lù
nài shòu
yì shòu
chuán shòu
chù shòu
shòu cáng
shòu zhí
cuì lù
shòu shòu bù qīn
xuān lù
mǐ ěr shòu jiào
zhǔ jué zǒng shòu
dān jī shòu dòng
yòu ěr shòu tǐ
bèi shòu huān yíng
lǚ yóu shòu huì
yìng tú shòu lù
yīng tú shòu zhāng
jīn lù yún qiān
cháng shòu zhǔ pài