支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲击梆子使发声。常用以巡夜和聚众。
引唐•符载 《士洑镇保宁记》:“向至暮夜,则渔者唱,樵者和,荡荡然罢鸣柝吠犬之惊。”宋•范成大 《次韵知郡安抚九日南楼宴集》之三:“万陇登禾新霽色,千村鸣柝旧寒烟。”清•纪昀 《阅微草堂笔记·如是我闻三》:“炊熟则鸣柝聚食。”
拼音是míng tuò
解释为敲击梆子使发声。
["①古代打更用的梆子:“朔气传金~”。②古同“拓”,开拓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
tà míng
lóng yuè fèng míng
lǘ míng quăn fèi
dă míng ér
míng hú
míng jiàn
jī míng sān xǐng
hè míng jiǔ gāo
léi míng
míng bù píng
gū zhăng nán míng
míng luán
míng qiān
míng chán
míng xiè
hǒu míng
míng dí
míng fú
míng gǔ
míng huǒ
míng tuó
zhōng míng
jīn gǔ qí míng
cháng míng jī
míng hé luán
wă fǒu léi míng
biān tuò
yǐn háng yī míng
gǔ bó qí míng
míng qín lèi
féi dùn míng gāo
gǔ jiăo qí míng
fèng míng qí shān
míng xián kuí rì
míng yú qiáo mù