支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
筝。弹拨乐器。
弹筝。
引南朝 梁简文帝 《筝赋》:“陈宝器於紈罗,抚鸣筝而动曲。”唐•李白 《春日行》:“佳人当窗弄白日,絃将手语弹鸣筝。”王鼎 《焚椒录》引 辽 萧观音 《回心院》词:“张鸣筝,恰恰语娇鶯。一从弹作房中曲,常和窗前风雨声。”
引明•唐顺之 《永年公馆夜宿》诗:“静院无朋休对酒,高楼有女独鸣筝。”
["◎弦乐器,木制长形。古代十三或十六根弦,现为二十五根弦。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
jī míng ér qǐ
āi míng
luán míng
lǘ míng yī shēng
wā míng gǒu fèi
jī míng
xiān míng
hōng míng
míng tiáo
míng bēi
míng sī
míng gāo
míng jiàn nà měi
míng pèi
míng xián
míng yàn
míng shì
āi zhēng
míng nuò
míng yì
huán yī zhēng
míng luó hè dào
yǐn háng gāo míng
gòng míng qì
nòng kǒu míng shé
shè míng
míng qín lèi
lù míng yán
bù míng zé yǐ
chán míng dào
míng yáng fèng
míng zhōng liè dǐng
féi dùn míng gāo
fēi dùn míng kāo