支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
yín míng
míng huàn
míng yā
hū míng
míng chún
míng biān
dà míng dà fàng
qiāng láng
míng luán
chán míng
míng chán
míng áo
míng guō
míng jiăo
fēi míng
míng wǔ
míng hào
míng jū
míng yù xī
yǐn qiào yíng míng
míng fèi kè
yōu yōu lù míng
míng zhēng
kēng qiāng méi gui
yuán qiāng yī miàn
míng náo
míng lì
míng lài
míng huáng
dǐng shí míng zhōng
féi dùn míng gāo
léi míng diàn shăn
fēi dùn míng kāo
fèng míng guān
qí shān míng fèng
dǐng shí zhōng míng