支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
wā míng gǒu fèi
qiāng yuè
gěng yè nán míng
qī qiāng
gòng míng
qiāng kēng
zì míng
chán míng
xiāo míng
míng láng
míng dòng
míng gāo
yīng míng
hú míng gōu huǒ
míng jiū
míng tuó
míng zhēng
míng náo
míng lín
mó míng lè qì
míng huáng
wā míng chán zào
míng zàn
fèng míng hè lì
míng gǔ ér gōng
míng hóu
míng luán
tuó míng biē yìng
míng nòng
zhòng yù lù míng
niăo míng jiàn
bù míng bù fēi
fèng míng lín chū
dǐng shí zhōng míng
lòu jìn zhōng míng