支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
lóng yuè fèng míng
lǘ míng gǒu fèi
lǘ míng yī shēng
lóng míng
yăn huā ěr míng
hōng hōng qiāng qiāng
yī niú míng
jǐ jǐ qiāng qiāng
chán míng
míng jiā
míng qín
míng yuān
míng tuān
míng jué
léi gǔ míng luó
jīn gǔ qí míng
míng jiàn
míng shì
míng nuò
míng zhēng
lù míng yàn
kēng qiāng méi gui
áng shǒu sī míng
míng suō
míng yě shí píng
míng quán
chóng fù lù míng
wā gǔ chán míng
tuó míng
míng shén
wú fèng zhī míng
bù míng zé yǐ
cháng míng dōu wèi
zhōng míng fàn
míng zhōng gé
lòu jìn zhōng míng